Zanim zdecydujesz się na psa

Dodane: 13-03-2017 04:33
Zanim zdecydujesz się na psa pies na wakacjach

Nowoczesne schroniska

Psy zazwyczaj bardzo nie lubią przebywać w schroniskach. Wprawdzie niektórym psiakom udaje się znaleźć przyjaciół w schroniskach, jednak nawet w takiej sytuacji raz na jakiś czas dają one wyraz temu, że chciałyby mieszkać przy rodzinie. Na szczęście psy coraz częściej znajdują się w przyjaznych sobie schroniskach. Nowoczesne schroniska są dobrze wyposażone i regularnie czyszczone, a poza tym osoby pracujące w takich schroniskach muszą ich właścicielom przedstawiać wiarygodne podania o pracę. Poza tym w takich schroniskach często pomagają tacy wolontariusze, którzy bardzo lubią różne zwierzęta. Dlatego wyprowadzają takie psy na spacer i zapewniają im dostęp do różnych środków czystości oraz do naprawdę dobrego jedzenia.


Bezpieczne leczenie psów

Każdy pies co jakiś czas musi skorzystać z pomocy weterynarza. Nawet zupełnie zdrowy pies może złapać jakąś infekcję lub zjeść coś nieświeżego. Każda wizyta w ośrodku weterynaryjnym staje się dla psa podwójnie stresującym wydarzeniem, ponieważ nie tylko cierpi on fizycznie, ale również czuje się niekomfortowo w nowym dla siebie miejscu. Dlatego weterynarze starają się stwarzać lecznice w pełni przyjazne psom. W takich lecznicach mogą być one bezpiecznie leczone i przywracane do normalnego funkcjonowania. Naprawdę skuteczne leczenie psów polega więc na tym, że nie tylko stają się one w pełni wyleczone, ale również w szybki sposób odzyskują siły. W nowoczesnych lecznicach psy mają także zapewniony dostęp do nowoczesnych narzędzi i środków leczniczych.


Ważne - objawy wścieklizny

Wirus wścieklizny atakuje komórki układu nerwowego, ze szczególnym tropizmem do komórek istoty szarej mózgu.

Przebieg choroby u wszystkich gatunków zwierząt jest w zasadzie podobny. Możemy wyróżnić dwie postacie wścieklizny:

postać gwałtowną,
postać cichą ? porażenną.
U ludzi w początkowym, inkubacyjnym okresie (około 2-miesięcznym od chwili zakażenia) występują objawy ogólne. Dominują tu uczucia mrowienia wokół miejsca pokąsania, a także gorączka, ból potylicy, zmęczenie oraz rzadziej halucynacje i torsje. Zwierzęta często w tym okresie zmieniają swoje zwyczaje, głównie tryb życia z dziennego na nocny i odwrotnie, a także przestają być wrażliwe na bodźce bólowe. Po kilku dniach u ludzi i zwierząt występuje nadmierne pobudzenie lub, skrajnie, porażenie (tzw. cicha wścieklizna). U chorego stwierdzić można mimowolne skurcze mięśni (konwulsje), ślinotok, światłowstręt oraz wodowstręt. Śmierć następuje w około tydzień od wystąpienia objawów.

W przypadku diagnozowania człowieka wystawionego na ryzyko zakażenia w krótkim odstępie czasu większe znaczenie od potwierdzenia choroby ma ocena prawdopodobieństwa jej wystąpienia. W tym celu stosuje się głównie wywiad epidemiologiczny. Jednocześnie rozpoczyna się, jeżeli zwierzę zostało złapane, trwającą 15 dni przyżyciową obserwację weterynaryjną (zwierzęta domowe) lub pośmiertne badanie mózgu zwierzęcia (zwierzęta dzikie i agresywne zwierzęta domowe). Przyżyciowa diagnostyka człowieka jest możliwa (z wykorzystaniem m.in. metody PCR), lecz dość często pojawiają się w badaniu wyniki fałszywie ujemne.

Wirus w ślinie zwierząt jest jednym z objawów ostatniego stadium wścieklizny. W przypadku psów żaden spośród tych, u których pojawił się wirus w ślinie, nie będzie żył dłużej niż 10?12 dni. Dlatego jeżeli pies przeżyje obserwację, można wnioskować, że w momencie pogryzienia wirus nie znajdował się w ślinie, więc pies nie mógł zakazić człowieka.

Pośmiertne rozpoznanie przeprowadza się, używając testów serologicznych i próby biologicznej.

Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/W%C5%9Bcieklizna